isang dangkal!!! grabe talaga... biruin mo, isang dangkal?!!!??

teka, umpisahan ko sa simula...

nung huling post ko kaninang umaga, sabi ko umalis na yung aking tallest cousin, umuwi na siya sa bahay nila sa marikina. pagkatapos non, dumating sila mama, dadi at my cousin nadia from nadia's school sa bf. we ate our lunch together tapos pinagbantay ako ni mama ng aking cousin kasi inaantok daw siya, tulog daw muna siya. then, pumasok si dadi ng room tapos sabi sakin, kelangan ko daw magpa-picture uli para sa visa kasi...

alis kami sa april26, punta kami sa indonesia. bakit? kasi, etong cousin ko na si nadia [a five-year old little girl] ay isang indonesian citizen, kapatid ng mama ko ung mama niya na nakapag-asawa ng isang big-time na indonesian businessman... e di ba mukhang "and they lived happily ever after" kwento ng tita ko... kaso nga lang, isang special child si nadia who has special needs [ si nadia panganay na anak ng tita ko, 2 lang silang magkapatid, 1yr younger ung isa, girl din]. eh dahil walang matinong school sa indonesia for special children, kinailangan ni nadia mag-aral her in our country. ang dami nga niyang school eh, may OT [occupational therapy], sped [alam niyo na un], at may speech therapy pa [non-verbal kasi siya :( ... ]. teka, baka isipin niyo sa pinsan ko ay parang epileptik o parang may cerebral palsy ah! hindi siya ganon, parang normal na bata na nga siya kumilos ngaun eh... tanungin niyo pa ung mga classm8s ko na nakakita na kay nadia, nagulat nga sila nung sinabi kong special child siya eh... so aun... magwa-1 yr na si nadia dito, mage-expire na ung visa niya so kelangan niyang lumabas ng bansa. e kaso, di kaya ni mama mag-isa lang na magaasikaso kay nadia sa eroplano, di kasi ganon kahaba pasensya ni nadia pagdating sa pagta-travel. so kelangan ni mama ng kasama. actually kasama pa nga namin ung isang teacher ni nadia eh, baka daw kasi mag-regress si nadia so kelangan daw i-continue ung mga therapy hanggang indonesia, lalo na 1 month kami don... ako naman ung isasama ni mama kasi hindi pwede sumama si dadi, aasikasuhin niya kasi ung pinapaayos ni mama dito sa bahay; alangan namang ung li'l brother ko noh, wala ring pasensya un eh, tska mejo maarte pa un, sasakit lang ulo ni mama... :P

so aun, punta kami sm para magpa-picture kaagad kasi bukas na kami i-interview-in sa embassy... ewan ko ba kung baket kelangan pa non. kainis nga eh... kaso naicp ko, bakit di na rin ako magpagupit ng buhok kasi kubg dun pa ko sa indonesia magpapagupit ng buhok, [e naiinis pa naman ung tita ko dun sa mahahabang buhok, ewan ko ba kung bakit...], baka sobrang iksi na lang matira sa buhok ko so sabi ko kay mama, magpagupit na rin ako ng buhok. edi aun, pumunta na kami sa sm... [and as usual, nagpa-importante nanaman ang aking mabait na kapatid, oh i envy you ate dowis, buti ka pa may mabait na li'l bro... :( ...]

so nsa sm na kmi, ni-drop ako nila mama sa salon to have my haircut. aus lang naman sakin na gupitan ang kay tagal kong pinahabang buhok eh, kaso nung ginupitan na, grabe! nagulat ako! ISANG DANGKAL!!! as in isang dangkal ng buhok ko ung ginupit!!! wah! nagulat talaga ko... pero tulad ng sinasabi sakin ng aking pinsan[di c nadia ah]:"always look on the bright side." so ginawa ko naman... sabi ko sa sarili ko:"nikki [nickname ko], look on the bright side, buti hindi dalawang dangkal!" grabe talaga, sobrang nagulat ako. pero aus na un, nagupit na eh.

in the end, ayos naman ung gupit sa buhok ko, kaso nung binlow dry na nung isang babae [kita ko sa nameplate niya:"ms. raquel" ] grabe ang tagal niya mag-blow dry, mas matagal pa nga ata kesa sa pggupit ng buhok ko eh. napansin ko nga na grabe siya mag-blow dry kaya mejo nilalayo ko sa kanya ung buhok ko [:)] kaso wa epek, binabalik pa rin niya. nag-dry tuloy buhok ko... kainis, umiksi na nga ng isang dangkal, nag-dry pa! bad trip... X(

so eto ako ngaun, isang batang may maiksing dry na buhok [para dun sa mga may alam kung gano kahaba buhok ko nung last day... isipin niyo na lang... :( ].... grabe talaga... onting simpatya naman...

~uwah!!!!_ :'(